myślę o Tobie. przenoszę Cię tu, do mnie.

do moich rąk, do niepohamowanej chęci zwilżenia Twoich warg. do zapadnięcia się w głębie Twojego  spojrzenia.

bądź już obok.!

Zawsze mi mało.
Mimo, że przesiąknęłam nim
i jego zapach czuję pod
skórą, to jeszcze mi go brak.
Zawsze odczuwam taką pustkę, kiedy siłą
odciągają mnie..
Idę do jego domu by poczuć smak wspólnej nocy...

Potrzebuję powietrza, muszę zmyć z
siebie ten zapach, który tak kurczowo tuli się

do mnie i przybrać
swój, codzienny zapach.

Po to, bym którejś nocy, znów topiła się w
nim i  smakowała.

Są takie rzeczy i sprawy,
przed którymi - nie ma ucieczki.

Np. Miłość.

Słodka i gorzka na zmianę,
kocham ten smak, i długi czas..
brakowało mi Naszej słodyczy.
:*    !

i panią "licencjat" zostałam

eh

"Dziś już wiem,będziemy blisko tak,

nawet jeśli istnieje gdzieś , lepszy świat..."

.....bo wiesz....za tysiąc lat nie będzie
nikt pamiętał nas........ tym jednym życiem trzeba żyć, beztrosko śnić
i iść dopóki płynie nasza krew dopóki Ciebie mam Ty Mnie nikt nie pokona NIGDY nas... nie mają szans...

obydwaj byli ze mną na rozmowie o prace. A ja tak bardzo chciałam wziąć go za rękę i powiedzieć "chodź, wracajmy do Przemyśla. Tam gdzie było nam tak dobrze w tym deszczu." Patrzyłam na nich i chciałam powiedzieć że ja już nie potrafię tego ukrywać, nie powiedziałam. Wczoraj, na weselu też przyjechał.. A później tyle komplikacji.
Dzisiaj Krzysiek w Krakowie... i tylko pisze że "będzie dobrze"

w ciszy boję się, najbardziej tego, że codzienność zgubi Nas

nie mogę się Tobą nacieszyć.

bardziej i bardziej Cię chcę.

Dotykaj delikatnie,bezszelestnie ciepłem palców...

Zadzwoń, proszę.

I spytaj "co robiłaś?".

Jeszcze raz , z zaskoczenia, przytul i patrząc w oczy powiedz " mój Skarbie".

Tak bardzo pusto, kiedy Cię nie ma.